Lifestyle, Persoonlijk

Verslaving, open of toch privacy op social media?


Verslaving, open of toch privacy op sociale media?
Paar jaren terug ben ik begonnen met een blog. Best wel een stap om op internet je eigen website te hebben. Daarmee wil ik zeggen, mijn foto stond openbaar zodat mensen konden zien wie achter dit blog zat. Logisch natuurlijk, want dan hebben mensen gelijk een beeld van je. Denk ook aan bedrijven die samen met jou willen werken.

Toen ik ging bloggen, begon langzamerhand Instagram en YouTube populair aan het worden. Ik weet nog voor het eerst dat ik een Instagram account ging aanmaken voor mijn eigen website, had ik al van tevoren gekozen dat ik niet alles openbaar met iedereen wil gaan delen. Dit houdt in: mijn privéleven en met wie ik allemaal omga. Omdat ik speciaal Instagram account had gemaakt voor mijn website is het ook voor mij alleen puur wat met mijn website te maken heeft. Natuurlijk maak ik weleens foto’s van dagelijkse dingen die ik mee maak, maar nooit van mensen waar ik mee omga.

De meeste mensen willen dat ook niet, om openbaar door andere mensen te zien die zij niet kennen. Ook is er daar geen behoefte aan én misschien wel de belangrijkste vraag “voeg dat wel iets aan toe op sociale media”? Waar ik mijn Instagram en Facebook voor gebruik. Voor sommige wel en voor sommige niet.

Bloggen hobby of werk?
Ik zeg zelf altijd: werk en privé gescheiden houden. Voor degene die zich afvragen, “is een blog ook een werk dan?”. In het begin was het voor mij een hobby, hier en daar enkele mooie foto’s maken van producten, zodat ik daar een artikel erover kon schrijven. Langzamerhand kreeg ik wat aantal samenwerking met bekende merken. Hartstikke leuk dat er contact met mij werd opgenomen of ik eventueel een samenwerking zag zitten en eventueel in de toekomst meer. Natuurlijk zeg ik geen nee! Als je de kansen krijg, pak het ook aan. Want voor je het weet kan het zo afgelopen zijn. Samenwerking met bedrijven is geen hobby, je maakt samen afspraken in welke tijdsbestek het artikel online moet komen en wat de bedrijven in het artikel wilt hebben. In principe werk ik voor een klant. Tuurlijk heb ik niet altijd een samenwerking en ben ik daarnaast vrij wat ik met mijn blog wil gaan doen.

Alles delen of…?
Weer terug op te komen over alles delen in het openbaar op het internet.

Tegenwoordig is het bijna voor iedereen “normaal” om alles te delen. Maar dan vraag ik mij zelf af is dat wel “normaal”? Je hebt geen privacy meer, zelf de mensen die je niet kent weten alles van je, nou ja bijna alles. Hier heb ik dan ook puur over als je account openbaar is voor iedereen. Zoals bij mij op Instagram.

Ook zijn er mensen bij die vervelende reacties plaatsen die jou niet eens volgen en die je niet kent. Dat heb ik helemaal in het begin ook mee gemaakt. Dat ik bij mij eigen dacht, je had ook op een positieve manier kunnen reageren of eventueel helpen. Maar daar ben ik gelijk klaar mee, dat is hetzelfde in the real life. Als je iemand niet ken, kun je degene ook niet beoordelen. Maar stel het gebeurd andersom dan zou degene toch ook niet leuk vinden? Er is genoeg narigheid in de wereld en ik zeg altijd kijk ook eens naar de positieve kant voordat je iets negatiefs ga antwoorden. Op Instagram blokkeer ik gelijk de mensen die bij de aller eerste keer een vervelend reacties plaatsen of daarmee zich zelf willen promoten waar helemaal niks met de foto heeft te maken die ik heb geplaatst. Daar hoef ik geen uitleg voor te geven.

Dat is ook één van mijn reden dat ik geen persoonlijke foto’s deel op mijn openbare account. Alleen maar algemene dingen en wat met mijn website te maken heeft. En als ik iets persoonlijks wil delen, dan kun je terug lezen op mijn website.

Verslaving
In het begin van mijn Instagram kreeg ik zo’n verslaving dat er wel elke dag een nieuwe foto moest geplaatst worden en als het kan 2x op een dag. Om op die manier meer volgers te krijgen. Natuurlijk wilde ik ook volgers hebben boven de duizend en meer. Ja, laten we eerlijk wezen wie wil dat nou niet?! Je kan tegenwoordig ook volgers kopen, maar dat vind ik erg ver gaan. En is dat nog wel realistisch? Nee, dat vind ik zelf van niet. Tot dat ik zelf op een punt bent beland van “waar ben ik eigenlijk nou mee bezig”? Ten eerste ik kreeg het gevoel dat ik verplicht was om elke dag mooie foto’s te plaatsen. Ten tweede het koste mij ook energie én tijd. Dat ik uren kwijt was alleen op sociale media. Bijvoorbeeld als je even achter je laptop zit, ben je ook weer aantal uren verder. Natuurlijk wil ik mij eigen laten horen, zodat mensen naar mijn website bezoeken. Daarnaast moet het leuk blijven en wees eerlijk naar jezelf toe. Want als je volgers ga kopen en je wilt een samenwerking met een bedrijf aangaan, dan vragen ze meestal altijd naar je aantal unieke bezoekers van je website en of je daar een print screen wil van maken. Dan komen ze toch achter dat de getallen niet kloppen.

Nu in 2018 ben ik langzamerhand minder foto’s aan het plaatsen op Instagram. Waarom? Omdat het géén verplichting moet zijn in mijn dagelijkse leven. Daarmee bedoel ook mee te zeggen, kijk eens om je heen en naar je zelf. Iedereen zit maar op hun mobiel, IPad en alles wat met internet heeft te maken. We kunnen niet eens één seconde zonder internet. Denk maar als je uitga, of je bent op een verjaardag, tijdens avond eten, pauzes en hup daar kom je mobiel weer tevoorschijn.

Toen ik samen met mijn vriend vorig jaar naar Venetië gingen, hadden we onze mobiel helemaal uitgezet en weg gedaan. In Venetië rijden geen auto’s of ander vervoersmiddel, behalve boten. Daarnaast is het alleen maar lopen om Venetië te verkennen. Voor ons was dat heerlijk, om niet aan je telefoon te denken of wat met internet te maken heeft. We waren met onze gedachten in Venetië, vooral genieten van de omgeving en alles daar omheen. Terug naar de basis. Dat we eind van onze vakantie tegen elkaar zeiden, dat we helemaal niet miste het internet tijdens onze vakantie en dat het eigenlijk maar een toevoeging is. In onze tijd toen wij nog tieners waren, hadden we dat niet eens. Ja, alleen om te bellen en sms’en.

Vloggen
Tegenwoordig is dat ook met YouTube om bekende vloggers hun video te bekijken. Het is opgegeven moment in onze hoofd geprogrammeerd dat je aan denkt dat er vandaag er een nieuwe video online komt, dat heb je ook met blog maar veel minder dan video’s. Tuurlijk is er ook aan mij de vraag gesteld waarom ik ook niet vlog. Hele simpele reden, er valt bij mij niks te vloggen. Ik werk ook net als iedereen in het dagelijkse leven, kom thuis na een dag werken, avond eten maken, even tv kijken of huishoudelijke dingen doen en weer naar bed om volgende dag weer te gaan werken. Nou zo spannend is dat niet om allemaal te laten zien en dat 5 á 6 dagen lang het zelfde. Daarnaast heb ik geen tijd om een camera in mijn hand te houden tijdens het werk.

Nee, voor mij hoef dat niet om alles te delen in het openbaar wat ik allemaal meemaak en met wie. Daarnaast zou ik aan iedereen moeten vragen of ze eventueel in beeld willen en of ze het niet erg vinden om een foto waar ze op staan dat ik openbaar deel. Nee, ik wil ze daarmee niet belasten.

Probeer eens ook te genieten zonder dat je aan telefoon of camera moet aandenken.
Stel je vraag eens aan jezelf of je écht alles wil delen in het openbaar en of dat meer waarde heeft. Want tenslotte wat je alles op internet zet, blijf ALTIJD op internet staan.

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.